Akran Zorbalığına Karşı Yapılan Uluslararası Projeler
Akran zorbalığı, yalnızca yerel ya da ulusal değil, küresel ölçekte karşılaşılan bir eğitim ve çocuk hakları sorunudur. Bu durum, birçok ülkenin ortak bir sorun etrafında birleşmesini sağlamış ve akran zorbalığını önlemeye yönelik çeşitli uluslararası projelerin hayata geçirilmesine yol açmıştır. Bu projeler, genellikle öğrencilerin sosyal becerilerini geliştirmeyi, okul ortamlarını daha güvenli hâle getirmeyi ve eğitimcileri zorbalıkla mücadelede donanımlı hâle getirmeyi amaçlar.
Öne çıkan uluslararası projelerden biri **"KiVa Programı"**dır. Finlandiya merkezli bu proje, bilimsel araştırmalarla desteklenen ve kanıt temelli bir akran zorbalığı önleme programıdır. KiVa, öğrencilere empati, müdahale ve destekleme becerilerini kazandırmak için dijital oyunlar, sınıf içi etkinlikler ve rehberlik materyalleri sunar. Dünya genelinde birçok ülke tarafından örnek alınarak uygulanmıştır.
Bir diğer önemli proje ise Avrupa Birliği destekli ENABLE (European Network Against Bullying in Learning and Leisure Environments) projesidir. Bu proje, gençler arasında sosyal-duygusal becerilerin geliştirilmesine ve akran liderliğiyle zorbalığın azaltılmasına odaklanır. Öğrenciler arası iletişim ve dayanışmayı artırarak okul ortamlarını güçlendirmeyi hedefler.
Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu (UNICEF) de, dünya genelinde zorbalıkla mücadelede etkin rol oynayan kurumlardan biridir. UNICEF’in birçok ülkede yürüttüğü kampanyalarda çocuklara güvenli öğrenme ortamları sağlama, öğretmenleri eğitme ve mağdurlara psikolojik destek sunma gibi faaliyetler yer alır. Ayrıca “#ENDviolence” kampanyası kapsamında siber zorbalık ve akran şiddeti gibi konulara dikkat çekilmiştir.
Amerika’da geliştirilen Olweus Bullying Prevention Program (OBPP) ise okul temelli müdahale stratejileriyle bilinen en eski ve yaygın projelerden biridir. Programın temel amacı, okul kültürünü zorbalık karşıtı bir yapıya dönüştürmek ve öğretmen, öğrenci, aile iş birliğini geliştirmektir.
Bu projeler, yalnızca zorbalığı azaltmakla kalmaz; aynı zamanda çocukların psikolojik dayanıklılığını artırır, sosyal becerilerini geliştirir ve daha kapsayıcı bir eğitim sistemine katkı sunar.
