Atletik Performans Koçluğu ve Kondisyonerlik Nedir?

Atletik performans koçluğu, sporcunun branşa özgü fiziksel kapasitesini geliştirmeye yönelik değerlendirme, planlama ve takip sürecidir. Kondisyonerlik ise bu sürecin kuvvet, dayanıklılık, sürat, çeviklik, hareketlilik ve toparlanma gibi fiziksel bileşenlerine odaklanır.

Performans antrenörü veya kondisyoner, sporcunun teknik antrenörünün yerine geçmez. Teknik antrenör branşa ait beceriler, taktikler ve müsabaka stratejileri üzerinde çalışırken kondisyoner sporcunun bu becerileri sürdürebilmesini destekleyen fiziksel kapasiteyi geliştirmeye odaklanır. Etkili bir sporcu gelişim süreci, bu uzmanlık alanlarının koordineli çalışmasını gerektirir.

Kondisyon programı yalnızca sporcunun güçlü yönlerini artırmaya değil, geliştirilmesi gereken fiziksel özellikleri belirlemeye de yardımcı olur. Bunun için başlangıç değerlendirmeleri yapılır, hedefler oluşturulur ve antrenman programının sonuçları düzenli aralıklarla izlenir.

Atletik Performansın Temel Bileşenleri

Atletik performans tek bir fiziksel özelliğe bağlı değildir. Sporcunun başarısı, branşa göre farklı ağırlıklara sahip çok sayıda bileşenin birlikte gelişmesiyle ilişkilidir.

Kuvvet

Kuvvet, kasların dış dirence karşı güç üretebilme kapasitesidir. Sprint, sıçrama, yön değiştirme, temasla mücadele ve teknik hareketlerin etkili biçimde gerçekleştirilmesinde önemli rol oynar. Kuvvet antrenmanının içeriği sporcunun yaşına, deneyimine, branşına ve antrenman dönemine göre planlanmalıdır.

Güç

Güç, kuvvetin belirli bir hız içinde ortaya konulabilmesiyle ilişkilidir. Sıçrama, atış ve kısa mesafeli hızlanma gibi hareketlerde güç üretimi önem kazanır. Güç çalışmalarına geçmeden önce sporcunun temel hareket tekniği ve kuvvet altyapısı değerlendirilmelidir.

Sürat ve Hızlanma

Sürat, sporcunun belirli bir mesafeyi kısa sürede tamamlayabilme kapasitesiyle ilişkilidir. Hızlanma ise sporcunun başlangıçtan yüksek hıza ulaşma sürecini ifade eder. Antrenmanda koşu mekaniği, kuvvet üretimi, dinlenme süresi ve tekrar kalitesi birlikte değerlendirilir.

Dayanıklılık

Dayanıklılık, fiziksel etkinliği belirli bir süre boyunca sürdürebilme ve yorgunluğa karşı koyabilme kapasitesidir. Uzun mesafe sporlarında belirleyici olmakla birlikte takım sporlarında tekrar eden yüksek şiddetli hareketlerin sürdürülebilmesi açısından da önem taşır.

Çeviklik ve Koordinasyon

Çeviklik, yalnızca hızlı yön değiştirmek değildir. Çevreden gelen uyarıyı algılama, karar verme ve uygun hareketi gerçekleştirme süreçlerini de içerebilir. Koordinasyon ise farklı vücut bölümlerinin hareket sırasında uyumlu çalışmasına katkı sağlar.

Hareketlilik ve Esneklik

Hareketlilik, eklem hareket açıklığı ile bu açıklığın kontrollü biçimde kullanılabilmesini birlikte ele alır. Branş için gerekli hareket açıklığının geliştirilmesi performansı destekleyebilir; ancak bütün sporcular için en yüksek esneklik düzeyine ulaşmak gerekli değildir.

Performans Analizi Neden Gereklidir?

Antrenman planlamadan önce sporun ve sporcunun analiz edilmesi gerekir. Branş analizi; müsabaka sırasında gerçekleştirilen hareketlerin süresini, sıklığını, yönünü ve şiddetini anlamaya yardımcı olur. Sporcu analizi ise bireyin mevcut fiziksel özelliklerini ortaya koymayı amaçlar.

Bir kondisyoner planlama öncesinde şu sorulara yanıt arayabilir:

• Spor dalında hangi hareketler ve enerji gereksinimleri öne çıkmaktadır?
• Sporcunun antrenman yaşı ve deneyim düzeyi nedir?
• Hangi fiziksel özelliklerin geliştirilmesi önceliklidir?
• Sporcunun teknik antrenman ve müsabaka programı nasıldır?
• Toparlanma için ne kadar zaman bulunmaktadır?
• Önceki sakatlıklar veya sağlık açısından dikkate alınması gereken durumlar var mıdır?
• Gelişim hangi testler ve göstergeler üzerinden izlenecektir?

Bu sorulara dayanmayan bir program, sporcu için gereksiz yük oluşturabilir veya branşın gerçek ihtiyaçlarını karşılamayabilir. Bilimsel planlama, yapılan her egzersizin açık bir amaca dayanmasını gerektirir.

Performans Testleri Nasıl Seçilir?

Performans testleri, sporcunun mevcut durumunu belirlemek ve zaman içindeki değişimi takip etmek amacıyla kullanılır. Test seçiminin branşla, sporcunun seviyesiyle ve ölçülmek istenen fiziksel özellikle ilişkili olması gerekir.

Kullanılabilecek değerlendirmeler arasında kuvvet, sıçrama, sprint, çeviklik, dayanıklılık ve hareket kalitesine yönelik testler bulunabilir. Ancak daha fazla test yapmak her zaman daha iyi sonuç vermez. Elde edilen verinin antrenman kararına katkı sağlaması ve güvenilir biçimde tekrar edilebilmesi önemlidir.

Test sürecinde şu ilkeler gözetilmelidir:

• Testin neyi ölçtüğü açık biçimde tanımlanmalıdır.
• Test koşulları mümkün olduğunca standart tutulmalıdır.
• Sporcunun sağlık ve güvenliği gözetilmelidir.
• Isınma, ekipman ve ölçüm yöntemi tutarlı olmalıdır.
• Sonuçlar tek başına değil, diğer gözlem ve verilerle birlikte değerlendirilmelidir.
• Test sonuçlarından tıbbi tanı çıkarılmamalıdır.

Bir performans testi, sporcunun bütün potansiyelini tek başına açıklamaz. Uyku, beslenme, motivasyon, önceki antrenman yükü ve test ortamı sonucu etkileyebilir. Bu nedenle ölçümler bağlamından koparılmadan yorumlanmalıdır.

FMS ve Fonksiyonel Hareket Değerlendirmesi

Fonksiyonel hareket değerlendirmeleri, temel hareket örüntülerini gözlemlemek amacıyla kullanılan yöntemlerdir. FMS gibi sistemler; çömelme, adımlama, hamle ve gövde kontrolü gibi hareketler üzerinden belirli bir gözlem çerçevesi sunabilir.

Bu değerlendirmeler tıbbi tanı araçları değildir. Düşük bir puan tek başına sakatlık olacağını göstermez; yüksek puan da sakatlık riskinin bulunmadığını garanti etmez. Sonuçlar, antrenman planlamasını destekleyen bilgilerden biri olarak değerlendirilmelidir.

Ağrı, hareket kaybı veya nörolojik belirti görüldüğünde kondisyoner teşhis koymaya çalışmamalıdır. Sporcu uygun sağlık profesyoneline yönlendirilmelidir. Performans değerlendirmesi ile klinik değerlendirme arasındaki mesleki sınır korunmalıdır.

Kuvvet ve Kuvvette Devamlılık

Kuvvet antrenmanının amacı yalnızca kaldırılan ağırlığı artırmak değildir. Sporcunun branş içinde kuvveti hangi hızda, ne kadar süreyle ve hangi hareket örüntülerinde kullanacağı da değerlendirilmelidir.

Kuvvette devamlılık, belirli bir kuvvet üretme düzeyini tekrarlı hareketler boyunca sürdürebilme kapasitesidir. Özellikle müsabaka boyunca benzer fiziksel eylemleri birçok kez gerçekleştiren sporcular açısından önemlidir. Programlarda tekrar sayısı, yük, çalışma süresi ve dinlenme aralıkları bu amaca göre düzenlenebilir.

Kuvvet çalışmalarında hareket tekniği, yük artışından önce gelir. Teknik bozulduğu hâlde çalışmaya devam edilmesi, hedeflenen uyaranın değişmesine ve gereksiz risk oluşmasına neden olabilir. Aşamalı yüklenme, sporcunun mevcut kapasitesi ve toparlanma düzeyi dikkate alınarak yapılmalıdır.

Kuvvet Programı Sistemleri

Kuvvet programlarında kullanılabilecek farklı set, tekrar ve yükleme sistemleri vardır. Doğrusal ilerleme, dalgalı yüklenme, devre çalışmaları veya farklı yoğunluk bölgelerine dayalı modeller bunlar arasında değerlendirilebilir. Hiçbir sistem bütün sporcular ve bütün dönemler için tek başına en iyi seçenek değildir.

Program sistemi seçilirken şu unsurlar dikkate alınmalıdır:

• Sporcunun antrenman yaşı,
• Branşın kuvvet ve güç gereksinimleri,
• Sezonun hangi döneminde bulunulduğu,
• Teknik antrenman ve müsabaka yoğunluğu,
• Sakatlık geçmişi ve hareket kapasitesi,
• Kullanılabilen ekipman ve antrenman süresi.

Programın başarısı yalnızca seçilen sistemin adına bağlı değildir. Antrenmanların düzenli izlenmesi, yüklerin doğru uygulanması ve sporcunun verdiği yanıta göre gerekli değişikliklerin yapılması belirleyicidir.

Direnç Antrenmanlarında Yük Yönetimi

Antrenman yükü, sporcunun maruz kaldığı fiziksel çalışmanın kapsamını ve zorluk düzeyini ifade eder. Dış yük; kaldırılan ağırlık, koşulan mesafe veya yapılan tekrar sayısı gibi ölçülebilir çalışmaları kapsar. İç yük ise sporcunun bu çalışmaya verdiği fizyolojik ve algısal yanıtla ilişkilidir.

Aynı antrenman iki sporcu üzerinde farklı etki oluşturabilir. Bu nedenle yalnızca planlanan programa değil sporcunun verdiği yanıta da bakılmalıdır. Algılanan zorluk düzeyi, performans değişimi, toparlanma durumu ve antrenman kalitesi birlikte değerlendirilebilir.

Yükün sürekli artırılması gelişimin tek yolu değildir. Bazı dönemlerde yükün azaltılması, sporcunun toparlanmasına ve sonraki antrenmanlara daha hazır katılmasına yardımcı olabilir. Antrenman ile dinlenme arasındaki denge performans planlamasının temel unsurlarındandır.

Core Antrenmanı ve Kuvvet Aktarımı

Core bölgesi, gövde ve pelvis çevresindeki kasların oluşturduğu işlevsel sistemi ifade eder. Bu bölgenin kontrolü koşma, sıçrama, yön değiştirme, atış ve yük taşıma gibi sportif hareketlerde kuvvet aktarımına katkı sağlar.

Core antrenmanı yalnızca karın kaslarına yönelik tekrarlarla sınırlandırılmamalıdır. Gövdenin öne eğilme, yana eğilme ve dönme kuvvetlerine karşı kontrolünü geliştiren farklı hareketler kullanılabilir. Hareketlerin zorluk düzeyi sporcunun branşına ve deneyimine göre ilerletilmelidir.

Core kuvvetinin tek başına bütün bel ağrılarını veya spor sakatlıklarını önleyeceği düşünülmemelidir. Ağrı ve yaralanmalar çok sayıda etkene bağlı olabilir ve klinik değerlendirme gerektirebilir.

Fasya Odaklı Antrenman Yaklaşımları

Program içeriğinde “facial antrenman” şeklinde belirtilen başlık, spor bilimleri terminolojisinde çoğunlukla fasya odaklı antrenman yaklaşımlarıyla ilişkilendirilmektedir. Fasya, kasları ve diğer yapıları çevreleyen bağ dokusu ağıdır.

Hareketlilik, esneklik ve farklı yönlerde kontrollü hareketler içeren çalışmalar antrenman planında kullanılabilir. Ancak fasya hakkında bilimsel dayanağı bulunmayan kesin tedavi veya performans vaatlerinden kaçınılmalıdır. Her yöntem, sporcunun ihtiyaçları ve toplam antrenman planı içindeki işlevi üzerinden değerlendirilmelidir.

Branşa Özgü Kondisyon Planlama

Kondisyon programının spor dalının gerçek taleplerine uygun olması gerekir. Branşa özgülük, yalnızca yarışma hareketlerini ağırlıkla tekrar etmek anlamına gelmez. Hangi fiziksel özelliklerin performansı sınırladığını belirlemek ve bunları uygun yöntemlerle geliştirmek daha önemlidir.

Atletizm ve Sprint

Sprint performansında hızlanma, en yüksek hız, kuvvet üretimi, koşu tekniği ve yeterli dinlenme önemlidir. Yüksek hızlı tekrarların kalitesini korumak için dinlenme aralıklarının amaca uygun planlanması gerekir.

Mesafe Koşuları ve Maraton

Mesafe koşularında aerobik kapasite, koşu ekonomisi, dayanıklılık ve yük yönetimi öne çıkar. Koşu hacminin hızlı artırılması yerine aşamalı ilerleme ve toparlanma dönemleri planlanmalıdır.

Basketbol ve Hentbol

Takım sporlarında hızlanma, yön değiştirme, sıçrama ve tekrar eden yüksek şiddetli eylemler önemlidir. Kondisyon planı, teknik ve taktik antrenmanlarla birlikte değerlendirilerek gereksiz yük tekrarından kaçınılmalıdır.

Yüzme

Yüzmede mesafe, stil ve yarışma süresi fiziksel gereksinimleri değiştirir. Su içindeki teknik çalışmalar ile kara antrenmanlarının birbirini desteklemesi ve toplam yükün birlikte izlenmesi gerekir.

Atıcılık

Atıcılıkta yüksek hareket hızı yerine postüral kontrol, denge, nefes düzeni ve uzun süreli konsantrasyon önem kazanabilir. Kondisyon yaklaşımı branşın gerçek ihtiyaçlarına göre düzenlenmeli, gereksiz genellemelerden kaçınılmalıdır.

Dehidrasyon ve Rehidrasyonun Performansa Etkisi

Egzersiz sırasında terlemeyle sıvı kaybı yaşanabilir. Sıvı kaybının düzeyi; hava sıcaklığı, nem, egzersizin süresi ve şiddeti ile kişinin terleme özelliklerine bağlı olarak değişir. Yetersiz sıvı alımı fiziksel kapasiteyi ve egzersiz toleransını olumsuz etkileyebilir.

Sıvı gereksinimi herkeste aynı değildir. Aşırı sıvı tüketimi de sağlık açısından risk oluşturabileceği için standart ve kontrolsüz öneriler verilmemelidir. Uzun süren veya sıcak ortamda yapılan çalışmalarda sporcunun bireysel gereksinimleri dikkate alınmalıdır.

Kronik hastalığı bulunan, özel beslenme gereksinimi olan veya yoğun müsabaka dönemindeki sporcular için sıvı ve beslenme planı diyetisyen ve ilgili sağlık profesyonellerinin değerlendirmesiyle hazırlanmalıdır.

Spor Sakatlıklarından Korunma ve Mesleki Sınırlar

Spor sakatlıklarının tamamını önlemek mümkün değildir. Bununla birlikte uygun yük yönetimi, doğru teknik, yeterli toparlanma, güvenli ekipman ve sporcunun fiziksel kapasitesine uygun programlama bazı risklerin azaltılmasına katkı sağlayabilir.

Kondisyoner, sporcunun hareket kalitesini ve antrenmana verdiği yanıtı gözlemleyebilir. Ancak sakatlığa tanı koymak, tıbbi tedavi düzenlemek veya bağımsız rehabilitasyon programı yürütmek kondisyonerin görev alanında değildir. Bu süreçler hekimler ve yetkili sağlık profesyonelleri tarafından yönetilmelidir.

Rehabilitasyon sonrasında spora dönüş süreci disiplinler arası iş birliği gerektirir. Sağlık profesyonelinin belirlediği tıbbi kriterler ile teknik ekip ve kondisyonerin performans ölçütleri birlikte değerlendirilmelidir. Sporcunun yalnızca ağrısının azalması, müsabakaya hazır olduğunu göstermek için yeterli olmayabilir.

Postür ve Duruş Değerlendirmesinde Dikkat Edilmesi Gerekenler

Postür, vücut bölümlerinin belirli bir anda birbirine göre konumunu ifade eder. Tek bir ideal duruş biçiminin bütün bireyler için geçerli olduğu düşünülmemelidir. İnsan vücudunda yapısal farklılıklar bulunabilir ve statik duruş, hareket sırasındaki kapasiteyi tek başına açıklamayabilir.

Kondisyoner gözlem yoluyla belirli hareket sınırlılıklarını fark edebilir; ancak yalnızca görünüşe dayanarak tıbbi tanı koymamalıdır. Ağrı, belirgin hareket kaybı veya günlük işlevi etkileyen bir sorun bulunduğunda sporcu ilgili sağlık uzmanına yönlendirilmelidir.

İlk Yardım ve Spor Ortamında Güvenlik

Antrenman ve müsabaka ortamlarında düşme, çarpışma, bayılma ve benzeri acil durumlarla karşılaşılabilir. Kondisyonerin geçerli ilk yardım bilgisine sahip olması, olay anında çevre güvenliğini sağlamasına ve profesyonel yardım gelene kadar doğru adımları izlemesine katkı sunar.

İlk yardım tıbbi tedavi değildir. Kondisyoner yalnızca sahip olduğu eğitim ve yetkinlik sınırları içinde hareket etmeli, acil durumlarda sağlık ekipleriyle hızlı biçimde iletişim kurmalıdır. Spor tesisinin acil durum planı, tahliye yolları ve ilk yardım ekipmanları önceden bilinmelidir.

Kondisyoner ile Personal Trainer Arasındaki Fark

Personal trainer çoğunlukla bireysel fitness hedefleri doğrultusunda çalışan kişilere egzersiz planlama ve takip hizmeti sunar. Kondisyoner ise genellikle sporcuların branşa özgü fiziksel performanslarını geliştirmeye odaklanır. Ancak görev tanımları çalışılan kurum ve kişinin yeterliliklerine göre kesişebilir.

Kişisel fitness planlaması, temel direnç egzersizleri ve danışan iletişimi üzerine bilgi edinmek isteyenler personal trainer eğitimi içeriğini de inceleyebilir. Atletik performans koçluğunda ise müsabaka takvimi, branş analizi, performans testleri ve dönemsel yük yönetimi daha belirgin bir yer tutar.

Atletik Performans Koçluğunda İletişim

Performans antrenörü sporcuya yalnızca egzersiz talimatı vermez. Antrenmanın amacı, beklenen zorluk düzeyi ve teknik öncelikler anlaşılır biçimde açıklanmalıdır. Sporcunun yorgunluk, ağrı ve toparlanma hakkındaki geri bildirimleri dikkatle dinlenmelidir.

Motivasyon amacıyla utandırıcı, tehdit edici veya aşırı baskıcı bir dil kullanılması güvenli bir antrenman kültürüyle bağdaşmaz. Sporcunun kişisel sınırlarına, mahremiyetine ve gelişim düzeyine saygı gösterilmelidir.

Hedef belirleme ve bireysel gelişim iletişimine farklı bir açıdan yaklaşmak isteyenler koçluk yaklaşımı hakkında da bilgi edinebilir. Ancak yaşam koçluğu, spor antrenörlüğü veya psikolojik danışmanlık yetkisinin yerine geçmez.

Atletik Performans Koçluğu Eğitimi Kimler İçin Uygundur?

Eğitim; spor ve fitness alanında çalışanlar, antrenörler, spor salonu çalışanları, beden eğitimi ve spor bilimleri öğrencileri ile mezunları ve kondisyon planlaması hakkında bilgi edinmek isteyen katılımcılar için uygun olabilir.

Programın kuramsal içeriği, katılımcıların antrenman bileşenleri arasındaki ilişkileri anlamasına katkı sağlayabilir. Bununla birlikte sporcularla güvenli biçimde çalışmak; teorik bilgiye ek olarak hareket gözlemi, saha deneyimi, iletişim becerisi ve ilgili mevzuatın aradığı mesleki yeterlilikleri gerektirebilir.

Spor alanındaki sözleşmeler, sorumluluklar ve kurumsal yapı hakkında bilgi edinmek isteyenler spor hukuku konularından da yararlanabilir.

Eğitim Programında Hangi Konular Bulunur?

İstanbul Kent Üniversitesi bünyesindeki program; kuvvet ve kuvvette devamlılık, fonksiyonel antrenman, FMS değerlendirmesi, fasya odaklı antrenman, direnç çalışmaları, postür ve performans testleri gibi temel konuları kapsamaktadır.

Programda dehidrasyon ve rehidrasyonun performansa etkisi, spor sakatlıklarından korunma, sportif rehabilitasyonda dikkat edilmesi gereken hususlar, ilk yardım ve taşıma teknikleri hakkında bilgilendirici başlıklar da bulunmaktadır. Bu içerikler sağlık mesleklerine ait tanı, tedavi veya rehabilitasyon yetkisi kazandırmaz.

Atletizm, atıcılık, basketbol, hentbol, mesafe koşuları, sprint ve yüzme gibi farklı branşlar program kapsamında ele alınmaktadır. Core antrenmanı, antrenman bilgisi, antrenman ilkeleri ve kuvvet programı sistemleri de müfredatın diğer konu alanlarıdır.

Atletik Performans Koçluğu ve Kondisyonerlik Eğitim Programı çevrim içi olarak sunulmaktadır. Resmî program sayfasında eğitimin 25 konu başlığından oluştuğu ve programı başarıyla tamamlayan katılımcılara İstanbul Kent Üniversitesi onaylı, e-Devlet üzerinden sorgulanabilir belge düzenlendiği belirtilmektedir.

Eğitim Belgesi Mesleki Yetki Sağlar mı?

Program sonunda düzenlenen belge, katılımcının atletik performans koçluğu ve kondisyonerlik konusunda eğitim aldığını göstermesine yardımcı olur. Ancak bu belge tek başına spor federasyonları veya ilgili kurumlar tarafından belirlenen antrenörlük kademelerinin yerine geçmez.

Belirli spor branşlarında antrenörlük yapmak veya kurumlarda kondisyoner olarak çalışmak için diploma, federasyon belgesi, deneyim ya da farklı şartlar aranabilir. Gereklilikler görev tanımına, spor dalına, kuruma ve yürürlükteki mevzuata göre değişebilir.

Eğitim belgesi işe yerleşme, gelir veya mesleki unvan garantisi vermez. Katılımcının akademik geçmişi, deneyimi, diğer mesleki belgeleri ve kurumların işe alım koşulları birlikte değerlendirilir.

Sık Sorulan Sorular

Atletik performans koçluğu nedir?

Atletik performans koçluğu, sporcunun fiziksel özelliklerini branşın gereksinimleri doğrultusunda değerlendirme, geliştirme ve takip etme sürecidir. Kuvvet, sürat, dayanıklılık, güç, çeviklik ve hareketlilik bu sürecin temel bileşenleri arasındadır.

Kondisyoner ne iş yapar?

Kondisyoner, sporcuların fiziksel performansına yönelik değerlendirmeler yapar, antrenman planına katkı sunar ve gelişimi izler. Görevlerini temel eğitimi, deneyimi ve mesleki yetkinlikleri sınırında yürütmelidir.

Performans testleri sakatlık riskini kesin olarak gösterir mi?

Hayır. Performans ve hareket testleri planlamayı destekleyen veriler sağlar; ancak gelecekte yaşanacak bir sakatlığı kesin biçimde tahmin edemez. Test sonuçları diğer bilgilerle birlikte değerlendirilmelidir.

Kondisyoner spor sakatlıklarını tedavi edebilir mi?

Hayır. Sakatlıkların tanısı, tedavisi ve tıbbi rehabilitasyonu sağlık profesyonellerinin görev alanındadır. Kondisyoner, sağlık ekibinin belirlediği sınırlar doğrultusunda performansa dönüş sürecine katkı sunabilir.

Atletik performans programı her sporcu için aynı mıdır?

Hayır. Program; sporcunun yaşı, branşı, antrenman geçmişi, fiziksel özellikleri, müsabaka takvimi ve hedefleri dikkate alınarak planlanmalıdır.

Eğitime katılmak için spor bilimleri mezunu olmak gerekir mi?

Resmî program sayfasına göre ilgili alanda çalışan profesyoneller, mezunlar ve eğitimine devam eden öğrenciler programa katılabilir. Mesleki görevler için aranan diploma ve diğer yeterlilikler ayrıca geçerlidir.

Program çevrim içi mi yürütülmektedir?

Evet. İstanbul Kent Üniversitesi Yaşam Boyu Eğitim Merkezi tarafından sunulan program çevrim içi eğitim formatındadır.

Belge e-Devlet üzerinden sorgulanabilir mi?

Resmî program sayfasında, eğitim sürecini başarıyla tamamlayan katılımcılar için İstanbul Kent Üniversitesi onaylı ve e-Devlet üzerinden sorgulanabilir belge düzenlendiği belirtilmektedir.