Birçok ülke, devletin gücünü ve kimliğini simgeleyen resmî bir arma kullanırken, Türkiye Cumhuriyeti'nin neden resmî bir arması olmadığı sorusu, tarihsel bir arka plana dayanır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde kullanılan arma, 19. yüzyılda Birleşik Krallık’tan esinlenerek tasarlanmış ve devletin gücünü simgeleyen zengin sembollerle donatılmıştı. Ancak 1922’de saltanatın kaldırılması ve 1925’te Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte, Osmanlı’nın armaları, tuğraları ve saltanat resimleri resmi dairelerden ve okullardan kaldırıldı. Bu dönemde, yeni Cumhuriyet’in kimliğini yansıtan bir arma tasarımı arayışına girildi.

1925 yılında Maarif Vekâleti tarafından düzenlenen bir yarışmada, 70 proje arasından Ressam Namık İsmail’in tasarımı birinci seçildi. Ancak bu tasarım da Atatürk’ün onayı almadı ve resmî arma olarak kabul edilmedi. Bunun başlıca sebebi, tasarımdaki kurt başı figürünün Atatürk tarafından simgesel olarak istenmemesiydi. Atatürk’e göre, devletin arması insan başından ilham almalıydı çünkü her şey insan kafasından çıkmıştı. Bu sebeple, arma yerine Cumhuriyet'in sembolü olarak ay ve yıldızdan oluşan bayrak kullanıldı. Bayrağımızdaki bu semboller, resmî bir arma gibi “de facto” olarak pasaportlar, kimlik kartları ve dış temsilciliklerde kullanılmaya başlandı.

2014 yılında, AK Parti milletvekilleri, Türkiye Cumhuriyeti için resmî bir arma belirlenmesi amacıyla bir kanun teklifi sundu. Ancak bu girişim de sonuçsuz kaldı ve resmî bir arma kararı alınmadı. Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçişin ardından, Cumhuriyet’in kimliği ve değerlerine uygun olarak arma kullanımının tercih edilmemesi, günümüzde hala devam etmektedir.

Türkiye’nin resmî bir arması olup olmaması konusu, tartışmalı bir meseledir. Bazı kesimler, bu sembolik unsurun Türkiye’nin modern kimliğine ve egemenliğine katkı sağlayacağını savunsa da, diğerleri Cumhuriyet'in değerleriyle uyumlu olmayan bir armanın kullanılmasını istememektedir.